Gledajući unazad, u daleku, ali i neposrednu prošlost, a pritom razumevajući današnji trenutak i verujući u budućnost, možemo sa sigurnošću reći da je masonerija u Srbiji uspešno obnovljena i da je na pravom putu. Pored svih teškoća i prepreka na koje je nailazila, njen dalji razvoj je, postojanjem, delovanjem i ubrzanim rastom Regularne Velike Lože Srbije, stabilan i siguran.
Svetlost je na ovaj prostor uneta još u 18. veku, ali je prošlo više od jednog veka od nama daleke 1919. godine, trenutka kada je osnovana prva Velika slobodnozidarska Loža na prostoru današnje Srbije. Neuobičajen je put njenog nastanka, a on je vezan za turobnu istoriju ovog evropskog regiona. Dok su se u masonskom svetu već postojeće Lože stavljale pod zaštitu Velikih Loža na teritoriji države u kojoj su delovale i iz njih su se rađali bočni redovi, ovde su istorijske okolnosti nametale drugačiji redosled.
Tek je stvaranje nove države – Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca, a kasnije i Kraljevine Jugoslavije – obezbedilo uslove za formiranje Velike Lože. Ona je prolazila težak put uspona i padova, čak i duge periode dubokog sna, ali sama svetlost i njena ideja nikada nisu ugašene. Želja za istinom, pravdom i slobodom vodila je oduvek one prave. Svetlost je ponovo rasplamsana, Velika Loža je probuđena. Nekoliko burnih godina je prošlo. Bezbroj teškoća nas je pratilo i sputavalo. Ipak, veliki entuzijazam, rad i napor doveli su nas do današnjih dana.
Stvari su najzad došle na svoje mesto. Regularna Velika Loža Srbije je ponovo postala izvorište slobodnozidarske ideje, zaštitnica 63 Lože, bratstva sa više od 2000 posvećenih ljudi na dobrom glasu, koren i osnov bočnih redova. Zahvaljujući tome, sav masonski svet danas u Regularnoj Velikoj Loži Srbije prepoznaje stvarnu snagu i jedinog nosioca suverene i vrhovne masonske vlasti na teritoriji današnje države Srbije – legitimnog naslednika prve Velike Lože.
Iza tog puta i tog ugleda stoje, pre svega, ljudi. Na čelu Regularne Velike Lože Srbije, kao njeni Veliki Majstori, stajala su i stoje Braća koja su svojim radom i posvećenošću čuvala i uzdizala sve što je izgrađeno.
Dužnost Velikog Majstora, u periodu od 1993. do 2012. godine, obavljala su Braća: Dragorad Tanasić (1993–1995), Novak Jauković (1995–1999), Jovan Vasiljević (1999–2001), Srđan Stanković (2001–2005) i Petar Kostić (2005–2012).
Nasledio ih je Ranko Vujačić, koji je dužnost Velikog Majstora Regularne Velike Lože Srbije obavljao od 2012. do 2018. godine. Sada obavlja dužnost prethodnog Velikog Majstora.
Na Godišnjoj Skupštini, 16. decembra 2017. godine, za Velikog Majstora izabran je Lukas Rasulić, koji je dužnost preuzeo 23. juna 2018. godine, na Skupštini u Beogradu. Danas obavlja dužnost Velikog Majstora Regularne Velike Lože Srbije.
